Scheppersinstituut Wetteren

Allerzielen Allerheiligen
Allerzielen
Christenen bezoeken het graf van hun dierbare overledenen
Verlieservaringen
We krijgen er allemaal mee te maken, vroeg of laat

Verlieservaringen, we herkennen het nu beter in deze coronatijden…
Omdat ze er ook bij onszelf zijn in de vorm van afstand houden, niet op bezoek bij oma of opa, niet op café of restaurant,
Alles even on hold: schooluitstappen, meerdaagse bij de jeugdbeweging
Het maakt ons triest, moedeloos, troosteloos.

In deze kille herfstdagen voelen we niet alleen de tristesse van het gevaarlijke virus maar leven we mee met leerlingen en leerkrachten die een verlieservaring met zich meedragen van iemand die hen heel dierbaar was en is. Ze zijn hun dierbaren verloren door de dood maar toch blijven ze in het hart gegrift.
Als christenen geloven we dat onze dierbare overledenen geborgen leven bij God. Ze zijn thuisgekomen bij God in een onvoorwaardelijke liefde.

Hoe kunnen wij het verschil maken in deze donkere, trieste dagen?
Zonder veel opvallen, kan jij je hart openstellen voor medeleerlingen en leerkrachten in verdriet
Je kan troost bieden door een smsje, een lieve blik, een briefje..
Wacht niet op een vraag, maar bied spontaan je medeleven aan.
Want zoals ons jaarthema het zegt: Jij kan het verschil maken.

Laat ons nu even mijmeren bij een tekst van troost geschreven door Priester Marcel Weemaes

Indien ik je dragen kon
Over de diepe grachten
Van je gesukkel en je angsten heen,
Dan droeg ik je,
Uren en dagen lang.

Indien ik de woorden kende,
Om antwoord te geven op je duizend vragen
Over leven, over jezelf,
Over liefhebben en gelukkig worden.
Dan praatte ik met je,
Uren en dagen lang.

Indien ik je genezen kon wat omgaat in je hart
aan onmacht, ontevredenheid
en onverwerkt verdriet
dan bleef ik naast je staan,
uren en dagen lang.

Maar ik ben niet groter,
niet sterker dan jij
en ik weet niet alles
en ik kan niet zoveel,
ik ben maar een vriend op je weg
al uren en dagen lang.

En ik kan alleen maar hopen
Dat je dit weet;
Je hoeft nooit alleen te vechten of te huilen
als je een vriend hebt
voor uren en dagen lang.